Απλά μία λέξη: Υπερηφάνεια, αυτό μόνο, τέλος!

Highlights Video

Εκπληκτική δουλειά των φίλων του Ολυμπιακού και κρίμα που δεν τα έδειξε η ΝΕΤ χθές το βράδυ.

Τα συνθήματα που ακουστήκαν ήταν όλα τα λεφτά. Φυσικά αναφερόμαστε στα:

“Μέρκελ κα***λα ο Θρύλος πάνω από όλα” και το επικό “‘Ετσι γ***νε αυτοί που σας χρωστάνε”

Ε αυτό εδώ πρώτη φορά το βλέπουμε:

Το απίστευτο πιο πάνω, έγινε στον αγώνα της Odd Grenland vs Tromso στην Skagerak Arena για αγώνα του Νορβηγικού πρωταθλήματος. Σκόρερ ο 27χρονος Jone Samuelsen…

2010-2011 Manchester United vs Schalke - Champions League semi-final

- “Είναι παιγνίδι μονόδρομος”  – παρόλο που η δήλωση γίνετε τη δεύτερη αγωνιστική
- “Δεν έχει σημασία τι κάνουν οι αντίπαλοι, εμείς βλέπουμε μόνο την ομάδα μας” – ναι καλά
- “Δεν έχει σημασία αν σκόραρα, είναι ομαδική η επιτυχία”
- “Παίξαμε καλά αλλά εντάξει, αυτά έχει η ζωή και το ποδόσφαιρο”
- “Κρατάμε τα θετικά από τον σημερινό αγώνα” – τα ποια;;; ούτε μια σωστή πάσα δε σταυρώσατε
- “Δείξαμε ότι δεν ήρθαμε στην Α’ κατηγορία για τουρισμό”  – μετά από την πρώτη και μοναδική νίκη νεοφώτιστης ομάδας
- “Είναι η δουλεία μου να μην αφήνω τους αντιπάλους να σκοράρουν”  – δήλωση τερματοφύλακα μετά από μια καλή εμφάνιση
- “Σήμερα δείξαμε το τι αξίζουμε” – άσχετα ότι δεν σταύρωσε βαθμό η ομάδα στους προηγούμενους αγώνες
- “Είναι σαν playstation” – κλασσική ατάκα δημοσιογράφων όταν περιγράφουν αγώνα συγκεκριμένης ομάδας από την Καταλονία
- “Είναι ένας αγώνας πρόκληση”
- “Σήμερα χάσαμε τι μάχη αλλά όχι τον πόλεμο” -  seriously τώρα
- “Τίποτα δεν τελείωσε” – έλα τώρα. ξέρεις πως δεν έχεις ούτε μισή πιθανότητα
- “Παιγνίδι για γερά νεύρα”
- “Είναι ένα παιγνίδι ακατάλληλο για καρδιακούς” – επειδή είχε μια – δυο καλές φάσεις
- “Ελέγχαμε πλήρως το παιγνίδι” -  παρόλο που χάσαμε 3-0
- “Βλέπουμε ένα αναγνωριστικό παιγνίδι” -  μετά και το δεύτερο λεπτό του ματς
- “Είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα. Αγωνιστήκαμε και σε πιο δύσκολες συνθήκες” – είμαστε cool και καλά
- “Είναι τιμή μου να αγωνιστώ σε ένα σύλλογο σαν αυτόν” – που ήρθα είπαμε;
-”Έχασε τα άχαστα”

- “Σήμερα έγινε ένα έγκλημα σε βάρος του ποδοσφαίρου” – και καλά μας σφάξανε
- “Η διαιτησία ήταν για κλάματα”
- “Πρέπει οι αρμόδιοι να κάνουν κάτι με τη διαιτησία, για το καλό του πρωταθλήματος μας”
- “Ελπίζουμε να μας αντιμετωπίσουν στα ίσια” – κλαψ κλαψ, λυγμ λυγμ
- “Σήμερα με αυτή τη διαιτησία πήγαμε αρκετά χρόνια πίσω”
- “Η διαιτησία σήμερα…”
- “Η διαιτησία σήμερα…”

Το πρώτο μεγάλο Jump έγινε στον αγαπημένο τελικό του EURO 2004 μεταξύ της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, όταν μπούκαρε στον αγωνιστικό χώρο και πέταξε μια σημαία της Μπαρτσελόνα στον Luis Figo (μισητός σε κάθε οπαδό της Μπάρτσα που σέβεται τον εαυτό του – αφού έφυγε απο την Μπαρτσελόνα για την Ρεάλ το 2000) και στη συνέχεια μπήκε γκόλ ο ίδιος!

Και μία άλλη λήψη απο την κερκίδα με τους οπαδούς μας να κάνουν χαβαλέ.

Απο το 2004 ακολούθησαν κι άλλα Jumps τα οποία καταγράφει στην προσωπική του ιστοσελίδα μέχρι και το 2011.

Ας δούμε μερικά απο τα καλύτερά Jumps του…

2004 - Grand Prix Βαρκελώνης F1

2007 – Αθήνα – Τελικός Champions League Μίλαν Vs Liverpool

2007 – Μόναχο – Μπάγερν Vs Μπαρτσελόνα

2009 – French Tennis Open

2010 – Διαγωνισμός Eurovision – Τελικός

2010 – Ισπανικός Τελικός Κυπέλλου Waterpolo Μπαρτσελόνα Vs Σαμπατέλ

2010 – Μουντιάλ Νοτίου Αφρικής Τελικός

2010 – Ουγγρικό Ντέρμπυ Βουδαπέστης Ferencvaros – Ujpest

2010 – Και δελτίο καιρού ο Jimmy μετά το Ουγγρικό ντέρμπυ

2011 – Goya Cinema Awards

2011 – Barca Vs Real

2011 – Copa America Αργεντινή Vs Ουρουγουάη

Jimmy Jump Song

Βίντεο του Jimmy Jump το 2010

Μακάρι να ναι καλά ο άνθρωπος και να χει λεφτά να πληρώνει τα πρόστιμα, ώστε να μας χαρίζει τέτοιες στιγμές και στο μέλλον…

Δυστυχώς το κυπριακό ποδόσφαιρο δεν πρόκειται ποτέ να πάει μπροστά επειδή κάποιες ομάδες έχουν καλή παρουσία στην Ευρώπη. Όταν η ίδια η ομοσπονδία δεν ενδιαφέρεται καθόλου για αναβάθμιση και κάθε χρόνο έχουμε το ίδιο έργο δεν πάμε καθόλου μπροστά.

Κατ’ αρχή από τη στιγμή που στο ποδόσφαιρο αναμειγνύονται άτομα του υποκόσμου και αναλαμβάνουν κάθε χρόνο και διαφορετική ομάδα, είναι από μόνο του ένα γεγονός που μόνο αισιοδοξία δεν μπορεί να φέρει. Τους ανεχόμαστε να κανονίζουν παιγνίδια, χωρίς να συγκινείται απολύτως κανένας (όπως γενικά συμβαίνει σε αυτό το νησί).
Παράγοντες που δεν ξεχωρίζουν τη μπάλα απ’ το καρπούζι έχουμε πάρα πολλούς. Το μόνο φυσικά που τους ενδιαφέρει είναι να αναλάβουν μια οποιαδήποτε μικρομεσαία ομάδα  να κάνουν για κανένα χρόνο τη μπάζα τους στήνοντας παιγνίδια, να ξεπλύνουν χρήμα και φυσικά να πάρουν χρήμα. Αφού το ποδόσφαιρο της Κύπρου είναι ακόμα ένα ανεξέλεγκτο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας και μπορούν με τις ευλογίες της ομοσπονδίας να το κάνουν, ποίος τους αδικεί;

Βλέπουμε επίσης καραγκιοζιλίκια, όπως προχτές στο γήπεδο της Άχνας και πέρσι με την ΑΕ Λεμεσού, να μην αφήνουν τα τηλεοπτικά συνεργεία να μπαίνουν στο γήπεδο για ζωντανή μετάδοση, παρόλο που έχουν συμφωνίες!!! Μάλιστα, αυτός είναι ο σεβασμός για τους φιλάθλους, που ουσιαστικά αυτοί κρατάνε το ποδόσφαιρο.

Γενικά κάθε χρόνο η ομοσπονδία δείχνει πως είναι εκεί απλά για τα τυπικά των θεσμών. Βλέπουμε κάθε χρόνο κάτι ομάδες με 100 φιλάθλους, να εμφανίζονται στην Α’ κατηγορία, με 25 ξένους ποδοσφαιριστές τσεκούρια, με έδρα ένα πατατοχώραφο να διασύρονται και από τις πρώτες αγωνιστικές να είναι ουσιαστικά στη Β’ κατηγορία. Αυτός είναι ο συναγωνισμός; Αυτό θέλουμε να βλέπουμε κάθε χρόνο;
Ας φτιάξουν μια Α’ κατηγορία με 10 ομάδες, να έχουν όλες το κίνητρο της Ευρώπης αλλά και του υποβιβασμού και την ίδια στιγμή να ενισχύσει με κάποιο τρόπο τις ομάδες τις Β’ κατηγορίας για να υπάρχει κάποιος σωστός συναγωνισμός. Αντί αυτού είδαμε την εισαγωγή της πανηλίθιας ιδέας των playoffs και τη δημιουργία group μετά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Ομάδες να αγωνίζονται χωρίς κίνητρο, αλλά να έχουν μεγάλα κίνητρα στο να στήσουν και να κανονίσουν παιγνίδια. Πραγματικά τραγική ιδέα για ένα πρωτάθλημα όπως το κυπριακό. Ένα πρωτάθλημα που η φύση του δεν σηκώνει τίποτε περισσότερα έξτρα, όπως είναι τα playoffs.

Στην όλη σαπίλα του ποδοσφαίρου δεν μπορούν να λείψουν και οι αθλητικογράφοι με την “αντικειμενικότητα” που τους δέρνει και με την “ποιότητα” των ειδήσεων που μας ρίχνουν. Για να καταλάβετε καλύτερα απλά μπείτε σε κάποιο κυπριακό αθλητικό site (όχι οπαδικό) και διαβάστε μια δυο ειδήσεις. Οι μισές θα είναι κλεμμένες από ελλαδικά και ξένα sites (χωρίς φυσικά να αναφέρουμε και πηγή) και οι άλλες μισές ερασιτεχνικές.
Να μην σχολιάσουμε τις αθλητικές ραδιοφωνικές εκπομπές. Επειδή δεν έχουν ιδέα τι τους γίνεται, ανοίγουν τις τηλεφωνικές γραμμές στον κάθε άμπαλο που τον περιβάλει το κόμπλεξ της καθημερινότητας και της κατάντιας της ομάδας του και αρχίζει να κλαψουρίζει και να φωνάζει. Και το τραγικό, ο αθλιογράφος (ουπς αθλητικογράφος ήθελα να πω) που βρίσκεται πίσω από το μικρόφωνο αρέσκεται σε αυτό του είδους εκπομπές και προσπαθεί να κάνει και συνομιλία μαζί τους. Καμία συζήτηση επί τις ουσίας, καμία ανάλυση παιγνιδιών απολύτως τίποτα σχετικό με μπάλα με άλλα λόγια.

Φέρει μεγάλη ευθύνη η ομοσπονδία για την κατάντια αλλά και όσοι ασχολούνται άμεσα με αυτό. Γιαυτό όσες επιτυχίες και να έχουμε στην Ευρώπη το ποδόσφαιρο στο νησί θα παραμείνει στάσιμο.

Υ.Γ Μπορεί να εξηγήσει κάποιος τι σημαίνει “ο ΑΠΟΕΛ άλλαξε επίπεδο”;

Δείτε τα  αποτελέσματα πιο κάτω:

Αγγλική Premiership

Premier League Σκωτίας

Ολλανδική Eredivisie

Bundesliga Γερμανίας

Spanish La Liga

(Αν υπάρχουν κάποια άλλα αποτελέσματα που θέλετε να παρακολουθείτε, αφήστε ένα σχόλιο με το πρωτάθλημα  που σας ενδιαφέρει ).

Κόντευαν οι μέρες της απόλυσης μου από το στράτευμα. Μαζί με κάποιους άλλους της σειράς μου, πήγαμε σε γνωστό ροκ μπαράκι της Λευκωσίας να γιορτάσουμε αλλά και για να δούμε ΠΑΟΚ. Παρόλο που δεν είμαι ΠΑΟΚτζής πάντα υποστηρίζω με το ίδιο πάθος τις όποιες Ελληνικές ομάδες αγωνίζονται στην Ευρώπη.

Εκείνη τη μέρα ήταν ένας ξεχωριστός αγώνας για τον ΠΑΟΚ. Αγωνιζόταν με την Άρσεναλ στο Λονδίνο, στον επαναληπτικό του αγώνα που πήρε με 1-0 στη Τούμπα με τέρμα του Φρατζέσκου.
Όλοι ο θαμώνες πήγαν να δουν ΠΑΟΚ. Δεν τόλμησε όμως κανείς να μιλήσει για το…θαύμα.

Όταν ο Μπέργκαμ στο 22′ έκανε το 1-0, ο ΠΑΟΚ γύρισε  άμυνα και προσπαθούσε με αντεπιθέσεις να δημιουργήσει προϋποθέσεις για ζημιά. Ο Μιχόπουλος ήταν εκεί όταν χρειάστηκε. Η άμυνα δεν έλεγε να λυγίσει.

Το παιγνίδι έφτανε στο τέλος του. Δεν θα ξεχάσω ένα τύπο που καθόταν μόνος στο μπαρ και έβλεπε με τεράστια αγωνία την εξέλιξη του αγώνα. “Βάλε ακόμα μια μπύρα και θα πάμε παράταση” είπε. Παράταση…θα το ήθελαν πολύ οι Εγγλέζοι να πήγαιναν παράταση.

87′ο λεπτό και ο Seaman o David διώχνει τη μπάλα άτσαλα. Αφού η μπάλα κατέληξε στο Φρατζέσκο, την έδωσε στο Βρύζα. O Ζήσης τα βάζει μόνος του με την άμυνα και κεραυνοβολεί τον Seaman.  Το απίστευτο έγινε. Το θαύμα που κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει, έγινε. Ο ΠΑΟΚ παίρνει ιστορικότατη πρόκριση και οι Άγγλοι πάνε σπίτια τους.

Ο τύπος στο μπαρ είχε χαθεί μέσα στο χαμό που γινόταν εκείνη την ώρα. Χαμός και στο Λονδίνο, χαμός και στη Θεσσαλονίκη, χαμός σε όλη την Ελληνική επικράτεια.

Για την ιστορία οι ήρωες που έδωσαν τα πάντα ήταν: Μιχόπουλος, Ολιβάρες, Τασιόπουλος, Κολομπούρδας (Καπετανόπουλος), Ζαφειρίου, Ζαγοράκης (Σιδηρόπουλος), Φρατζέσκος (Ζουμπούρης), Βρύζας, Τουρσουνίδης, Νάκμπε και Βελής.
Προπονητής της ομάδας εκείνης ο Άγγελος Αναστασιάδης

Το βίντεο του ιστορικού goal